|
|
Najlepsze aukcje!
Czas na kawały!
Przychodzi facet do lekarza i mowi, ze ma chore jajko. Na to
lekarz:
- No to niech pan pokaze.
- *z wyrzutem* Ale pan sie bedzie, smial...
- No co pan! Przeciez jestem lekarzem.
- *z niesmialym wyrzutem* Ale pan sie bedzie smial...
- Panie, pan zartuje? Przeciez jestem lekarzem. Poza tym, jak
mi pan nie pokaze, to jak bede mogl panu pomoc? Pokazuj pan.
- Ale pan sie bedzie smial...
- Panie! nie bede sie smial!
- Pan tak mowi, ale jak przyjdzie co do czego, to pan sie
bedzie smial! Wstydze sie...
- Ojejku! Panie, obiecuje panu, ze sie nie bede smial... No
naprawde.
- Naprawde?
- Naprawde! Pokazuj pan.
- Ale nie bedzie sie pan smial?
- Kurna! Nie bede! No mowie przeciez! Pokazuj pan!
No to facet {hmm, tu by trzeba pokazac...} facet zaslania
krocze dwoma dlonmi i z taka niesmialoscia, lekko odslania jedno
jajko... A lekarz - w brecht! Ale strasznie. Zarykuje sie jak
glupi, malo czkawki nie dostal. Ale patrzy na mine faceta... i
stara sie uspokoic, no a s...
Mloda malzonka skarzy sie, ze maz nie chce z nia wspolzyc:
- Wiesz moja droga, musisz zadbac o siebie, o swoja higiene osobista.
Wykap sie, kup dobre perfumy, ladna bielizne - radzi kolezanka.
Niechciana malzonka kupila caly flakon wody brzozowej, dokladnie sie
nia wysmarowala i w nocy zaczyna dobierac sie do meza. Ten wcale nie
przejawia ochoty na milosne igraszki. Zawiedziona malzonka pyta:
- Nie czujesz jak pachne?
Maz przez chwile skupia uwage na zapachu zony, po czym mowi:
- Wiesz, pachniesz tak, jak gdyby kto sie zesral w lasku brzozowym...
Dlaczego blondynka wdrapuje sie na szklana sciane?
Zeby zobaczyc, co jest po drugiej stronie.
- Jak blondynka probuje zabic ptaka?
- Zrzucic go z balkonu :)))))
- Czy moglbys mi pozyczyc milion? - pyta znajomy handlarza bananami.
- Nie moge, mam na to specjalna umowe z bankiem - ja nie udzielam
pozyczek, a bank nie handluje bananami.
- Czy oskarzony byl juz karany?
- Tak, za konkurencje.
- Za konkurencje sie nie karze. Co oskarzony konkretnie robil?
- Banknoty. Dokladnie takie same jak mennica panstwowa.
- A jak szeroka jest ta rzeka?
- Ano taka, že jak dwie ryby chca siŠ wyminĽ?, to jedna musi
wyskoczy? na brzeg.
Przyszedl facet na spacer do parku. Patrzy - zaba. Pomyslal chwile,
pocalowal ja, a zaba:
- Zboczeniec!!!!
*Praca nie hanbi*
Do dyrektora banku przychodzi sprzataczka:
- Pani dyrektor, prosze mi dac klucze od sejfu.
- Pani chyba oszalala!!! Do nich ma dostep tylko ja i moj glowny ksiegowy.
- Wcale nie! Ale juz nie mam czasu na bawienie sie wytrychami by otworzyc
ten sejf, w ktorym robie porzadek w ciagu minuty.
Opisy gg!
Przyjdzie czas kiedy moje serce zacznie znowu dla kogo¶ bić!!
ZaWszE BicI pOnIzAnI tO ResOvI RzeSzOw fAnI...
..:: † Rape Me Szymon † ::..
† Życie to ostry miecz na którym Bóg napisał † "Walcz Kochaj Cierp"
trafiła igła na siano... :)
Ja + Ty = razem My
Młodym robić, mężom rz±dzić, starym modlić się przystoi.
Wez do buzi i wlacz ssanie , to moj kutas mocniej stanie !
PiErDoLe Te FaŁsZyWe TwArZe KtOrE NiEnAwIsCiˇ dArZe
zdrowia szczę¶cia pomarańczy niech (imie) nago tańczy
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
Estonia. Literatura.
Estonia. Literatura. Najstarsze drukowane zabytki w języku estońskim należ± do literatury rel.: katechizm katol. (1517) — hipotetycznie, pisma protest. (1525), katechizm luterański (1535), przekład Biblii hebrajskiej (1739), inicjatorem artyst. poezji estońskiej był K.J. Petersen, przedstawiciel klasycyzmu, nawi±zuj±cy do wzorów twórczo¶ci lud.; z bogatych tradycji folkloru estońskiego zrodził się epos nar. Kalevipoeg (1857–61), oparty zwł. na legendach i pie¶niach, zbieranych pocz±tkowo przez F.R. Fählmanna, ostatecznie oprac. przez F.R. Kreutzwalda; 2. poł. XIX w. to okres tzw. odrodzenia nar. i dojrzałego romantyzmu, rozwoju poezji i dramatu (L. Koidula) oraz teatru estońskiego (powstał w latach 70.); koniec XIX i pocz. XX w. znamionuje intensywny rozwój realist. powie¶ci i noweli, zwł. o tematyce społ. (E. Vilde, A. Kitzberg, E. Särgava-Peterson, J. Liiv); za arcydzieła estońskiej dramaturgii uznano utwory Kitzberga; 1905–07 rozkwit ruchu młodoest. Noor...Mistrzowie olimpijscy w łyżwiarstwie figurowym
Łyżwiarstwo figurowe — mistrzowie olimpijscy Mistrzowie olimpijscy w łyżwiarstwie figurowym Rok Soli¶ci Kraj Solistki Kraj Pary sportowe Kraj Pary taneczne Kraj 1908 U. Salchow Szwecja M. Syers Wielka Brytania A. Hubler, H. Burger Niemcy — — 1920 G. Grafström Szwecja M. Julin Szwecja L. Jakobsson, W. Jakobsson Finlandia — — 1924 G. Grafström Szwecja H. Planck-Szabo Austria H. Engelmann, A. Berger Austria — — 1928 G. Grafström Szwecja S. Henie Norwegia A. Joly, P. Brunet Francja — — 1932 K. Schäfer Austria S. Henie Norwegia A. Joly-Brunet, P. Brunet Francja — — 1936 K. Schäfer Austria S. Henie Norwegia M. Herber, E. Baier Niemcy — — 1948 R. Button USA B.-A. Scott Kanada M. Lannoy, P. Baugniet Belgia — — 1952 R. Button USA J. Altwegg Wielka Brytania R. Falk, P. Falk RFN —...
Encyklopedia!
SYMBOLIZM
Symbolizm, Fernand Khnopff, I lock my Door upon Myself, 1891
w sztukach plast. kierunek rozwijaj±cy się od ok. 1885 do lat 20. XX w.; stanowił protest przeciwko impresjonizmowi, przeciwstawiał się też realistycznemu przedstawianiu ¶wiata; arty¶ci d±żyli do przekazania głębszych, ukrytych znaczeń poprzez sugerowanie odpowiedniego nastroju, kreowanie subiektywnej wizji; zamiast bezpo¶redniego odtwarzania rzeczywisto¶ci posługiwano się symbolem lub alegori±. S. przejawił się w malarstwie olejnym, ¶ciennym, dekoracyjnym, w grafice i rzeĽbie; zaznaczył się w twórczo¶ci niektórych artystów ze Szkoły Pont-Aven (np. E. Bernard, L. Anquentin, P. Gauguin), w dziełach nabistów (m.in. P. Sérusier, M. Denis, P. Bonnard, E. Vuillard); przedstawicielami franc. symbolizmu byli G. Moreau i O. Redon, w Belgii J. Ensor i malarze zwi±zani z grup± Laethem-Saint-Martin, w Holandii - J. Toorop, w Anglii - A.V. Beardsley, w Niemczech - M. Klinger, H. von Marées i F. von Stuck, w Szwajcarii - F. Hodler, w...POLAŃSKI
Roman Polański
reżyser, scenarzysta i aktor, artysta filmowy o wielkim talencie, wyobraĽni skłonnej do szyderczej groteski oraz imponuj±cej znajomo¶ci warsztatu; ur. w pol.-żyd. rodzinie, jako dziecko trafił do krakowskiego getta (matka zginęła w O¶więcimiu, ojciec przetrwał Mauthausen); po wojnie najpierw w szkole cyrkowej w Julinku - liceum plastyczne w Krakowie; występy w zespole dziecięcym Wesoła Gromadka, póĽniej tytułowy Syn pułku Katajewa w Teatrze Młodego Widza; 1959 dyplom reżyserski w Łodzi (pierwsza etiuda Dwaj ludzie z szaf±, film dyplomowy Gdy upadaj± anioły, oba nagrodzone); 1962 błyskotliwy debiut reżyserski w fabule: Nóż w wodzie (nagrody w Wenecji i Hiszpanii oraz nominacja do Oscara); 1963 emigracja do Paryża, gdzie powstaje Wstręt, a w W. Brytanii Matnia, Nieustraszeni pogromcy wampirów (oba nagrodzone na festiwalu berlińskim), co otwiera mu drogę do Hollywood; 1968 Dziecko Rosemary (nominacja do Oscara), 1974 Chinatown (Złoty Glob, Oscar dla R. Towne'a za scenari...
Wielka literatura!
e bagażu, pospieszyłem natychmiast. Czasokres, przez jaki państwo raczyli służyć mi swoj± uprzejmo¶ci±, żenuje mnie tym bardziej...
Na obliczu męża osłupienie przemieszało się z podziwem i jakim¶ zachłannym zainteresowaniem. Zdumiewaj±cy osobnik, z cał± pewno¶ci± jeden na dziesięć tysięcy, wdzięczył się i krygował ze wzrastaj±cym zapałem, a z ust płyn±ł 'mu nieprzerwany potok skrzypi±cej słodyczy. Zaczęło mnie nagle ogarniać przerażaj±ce przekonanie, że już do końca życia skazani jeste¶my nie tylko na paczkę, która przynajmniej leżała cicho, ale też i na jej wła¶ciciela, który w żaden sposób nie da się wył±czyć. M±ż zmienił wyraz twarzy, zainteresowanie przerodziło mu się w zgrozę i teraz już wygl±dał tak, jakby koniecznie chciał i¶ć po paczkę tylko po to, żeby ni± gruchn±ć w łeb ten rozszalały wulkan uprzejmo¶ci.
- Jeżeli zatem zechc± państwo być tak łaskawi, pozwolę sobie z prawdziwym wzruszeniem zdj±ć z ramion państwa ten niewygodny ciężar. Czy nie przeszkadzała ona zbytnio?
- Ni
rzypadkiem?
- A on jest podobny do ojca?
- Nie wiem, ja nie pamiętam dokładnie, jak tatu¶ wygl±da! Nosi okulary, ma ciemne oczy... ale jest chyba młodszy...
- To na pewno nie on! - uspokoił mnie Marcin. - Ten mógłby być twoim dziadkiem! On się nam przygl±da, bo chce z bliska zobaczyć zepsut± młodzież...
Teraz ja zaczęłam się denerwować. Tak jak mama przedwczoraj.
- Marcin, wyjdĽ na peron! Poci±g zaraz ruszy!
- Najwyżej!
- Ale ja nie chcę, żeby¶ wyskakiwał!
- Dobrze, stanę pod oknem!
Marcin nachylił się i uroczy¶cie pocałował mnie w rękę.
- Do widzenia i wesołych ¶wi±t, kochanie!
Starszy pan nie spuszczał z nas oka. Odprowadziłam Marcina do wyj¶cia. Jeszcze przez chwilę rozmawiali¶my w przej¶ciu, w końcu Marcin wysiadł, a ja wróciłam do swojego przedziału. Kiedy otworzyłam drzwi, usłyszałam, jak starszy pan kończ±c jakie¶ opowiadanie zapewniał jedn± z pań:
-...byłem wtedy ¶wiadkiem i jestem prawie pewien, że to ten chłopak! Widać wymigał się jako¶... - Spojrzał na mnie i urw
sadzawkę i poruszała się woda. A kto pierwszy wszedł do sadzawki po poruszeniu wody, stawał się zdrowym, jak±kolwiek zdjęty był chorob±. A był tam pewien człowiek, od trzydziestu i o¶miu lat niemoc± złożony. Gdy Jezus ujrzał leż±cego i poznał, że już długi czas choruje, rzekł mu: „Chcesz być zdrów?” Odpowiedział mu chory: Panie, nie mam człowieka, żeby mię wpu¶cił do sadzawki, gdy poruszy się woda; bo gdy ja przychodzę, inny wstępuje przede mn±.” Rzekł mu Jezus: „Wstań, weĽmij łoże swoje, a chodĽ.” I natychmiast zdrowym stał się ów człowiek, i wzi±ł łoże swoje, i chodził...
Morawiec siedział bez ruchu, z twarz± ukryt± w dłoniach. Zamkn±ł oczy. Słuchał słów proboszcza z natężon± uwag±. Od pierwszego zdania, od owego „Jezus wst±pił do Jerozolimy”, u¶wiadomił sobie, że kiedy¶, przed wielu latami, spotkał się już z podobnymi wyrazami. Co¶, co było zaginęło, wracało teraz. I nie zdaj±c sobie z tego sprawy powtórzył za księdzem w my¶li: „Wstań, weĽmij łoże swoje, a chodĽ”.
Ksi±dz Siecheń
|
